یاداور...

ادکلن ها اهنگ ها و لهجه ها

بیرحم ترینند

کافیست جایی

کنارخیابون

تویه پاساژ

یا حتی تویه تاکسی

یکیشان بی پروا بیایند و با دل تو مماس شوند انوقت ناگاه بغض میکنی

و صحنه هایی برایه تو تداعی میشوند که مدتها

با خودِ لعنتی ات کلنجار رفتی که به زور جایی تویه اتاق هایه تاریک مغزت

زیر خروار ها دلیل و منطق بقچه پیچشان کنی و مثلن یادت برود

ان وقت شاید برایه چند لحظه میخکوب شوی و غرق شوی لایه همان بقچه پیچ هایه قایم شده

بعد با تمام توان بغضت را قورت بدهی و بگویی خب دنبال چی بودم

اهان داشتم دنبال فلان لباس میگشتم...

اما اون روز اون هفته و شاید اون ماه دیگه روز و هفته و ماه نمیشن

مگه تا کجا میشه گول زد...

علی رغم میل باتنیم

شاید فردا عازم سفرشیم

حلال کنید بنده رو

شاید جدی جدی برنگشتم دیگه

پی نوشت: اقایه پدرام صاحب وب حرف دل

من مجددن گوشزد میکنم که کامنت هایه اینجانب برای شما نمیان گویا

قررررررمزشم میکنم که اگه تشریف اوردید ببینید مستقیم:/

پی دوم نوشت: حرف خاصی نیست صرفن:|